Łubin

Boregine

Atut odmiany - duża masa nasion.

Charakterystyka odmiany:

Łubin wąskolistny, słodki o mocnej budowie części nadziemnej i silnie rozwiniętym systemie korzeniowym. Nadaje się do uprawy na wszystkich rodzajach gleb. Plon budowany jest zarówno na pędzie głównym jak i na pędach bocznych. Jego główną cechą jest to, że posiada jedną z najwyższych masę tysiąca ziaren ze wszystkich łubinów dostępnych na rynku PL. Charakteryzuje się wysoką zawartością białka w nasionach. Kwitnie na biało, nasiona są koloru biało – kremowego.

Siew:

Gleba musi być wystarczająco sucha. Optymalny termin siewu to 15.03 – 10.04 ze względu na niską odporność na przymrozki wiosenne zaleca się wysiew od połowy marca. Ziemia musi być dobrze uprawiana, żeby zagwarantować wysiew na głębokości 2 – 3 cm. Zbyt głęboki wysiew może wpłynąć na nierówne wschody oraz znacznie zmniejszyć plon. W zależności od stanowiska na jakim będziemy uprawiać łubin Boregine zalecana obsada to od 80 do 120 roślin na m2.

Płodozmian:

Należy zachować odstęp co najmniej 4- letni w produkcji na tym samym polu gatunków strączkowych. W przypadku pierwszej uprawy należy zaszczepić nasiona preparatem Nitragina. Łubin Boregine to doskonały przedplon pod uprawy zbożowe.

 

Nawożenie:

Łubin jest rośliną uprawianą w sposób ekstensywny. Zwykle plantatorzy nie stosują nawożenia. Chcąc jednak uzyskać dobre plony proponujemy nawożenie magnezem, należy zastosować min 20 kg P50 kg K na 1 ha. Stosowanie nawożenia azotowego jest niekonieczne. Dolistnie można zasilić łubin przed wykształceniem pąków kwiatowych borem 400 g/ha i 5 kg siarczanu magnezu siedmiowodnego.

Zbiór oraz uwagi na temat wczesności:

Młócenie rozpoczyna się w momencie, kiedy 90% strąków i łodyg wykazuje zabarwienie brązowe oraz wilgotność ziarna spada poniżej 15%. Nie należy młócić przy silnym nasłonecznieniu, najlepiej w godzinach wieczornych, w przeciwnym razie powstają duże szkody z powodu pękania nasion. Odmiana średniowczesna, samodojrzewająca. W żadnym wypadku nie zaleca się uprawy na stanowiskach nawożonych obornikiem (znacznie wydłuży to okres wegetacji).

 

Ochrona:

Stosować się do aktualnych zaleceń ochrony rekomendowanych przez PIORIN.

Lila Baer

Dostawca białka.

Charakterystyka odmiany:

Łubin wąskolistny, samokończący, słodki, pastewny. Lila Baer równomiernie dojrzewa, jest bardzo odporny na wyleganie. Cechuje go wyjątkowa zdrowotność. Odmiana o wyjątkowo korzystnym pokroju roślin. Nadaje się do uprawy na wszystkich rodzajach gleb. To roślina wiążąca azot w glebie oraz poprawiająca właściwości stanowiska. Charakteryzuje się bardzo wysoką zawartością białka w nasionach oraz wysokim MTN. Wyróżnia się wyjątkowo niebieskim odcieniem kwiatów. Odmiana Lila Baer osiągnęła znakomite wyniki plonowania w Polsce w skrajnie trudnym roku 2015 – badania rejestrowe COBORU 2015 – 103% wzorca.

Siew:

Gleba musi być wystarczająco sucha. Optymalny termin siewu to 15.03 – 10.04 ze względu na niską odporność na przymrozki wiosenne zaleca się wysiew od połowy marca. Ziemia musi być dobrze uprawiana, żeby zagwarantować wysiew na głębokości 2 – 3 cm. Zbyt głęboki wysiew może wpłynąć na nierówne wschody oraz znacznie zmniejszyć plon. W zależności od stanowiska na jakim będziemy uprawiać łubin Lila Baer zalecana obsada to od 80 do 120 roślin na m2.

Płodozmian:

Należy zachować odstęp co najmniej 4- letni w produkcji na tym samym polu gatunków strączkowych. W przypadku pierwszej uprawy należy zaszczepić nasiona preparatem Nitragina. Łubin Lila Baer to doskonały przedplon pod uprawy zbożowe.

Nawożenie:

Łubin jest rośliną uprawianą w sposób ekstensywny. Zwykle plantatorzy nie stosują nawożenia. Chcąc jednak uzyskać dobre plony proponujemy nawożenie magnezem, należy zastosować min 20 kg P50 kg K na 1 ha. Stosowanie nawożenia azotowego jest niekonieczne. Dolistnie można zasilić łubin przed wykształceniem pąków kwiatowych borem 400 g/ha i 5 kg siarczanu magnezu siedmiowodnego.

Zbiór oraz uwagi na temat wczesności:

Zbiór rozpoczyna się w momencie, kiedy tylko 90% strąków i łodyg wykazuje zabarwienie brązowe oraz wilgotności ziarna oscyluje w okolicach 15% Nie należy zbierać łubinu przy silnym nasłonecznieniu. Najlepszą porą są godziny wieczorne, w przeciwnym razie powstają szkody z powodu pękania strąków i osypywania się nasion. W zależności od rodzaju stanowiska jest to odmiana od średnio wczesnej do późnej. Przy zwiększonej wilgotności wypadającej na czas dojrzewania może dochodzić do wtórnego rozwoju pędów bocznych. W takim przypadku konieczne może być zastosowanie preparatów chemicznych kończących wegetacje.

Ochrona:

Stosować się do aktualnych zaleceń ochrony rekomendowanych przez PIORIN.

Mirabor

Ponadprzeciętne wyniki.

Nasiona w stopniu C1 dostępne od 2018r.

Charakterystyka odmiany:

Łubin wąskolistny słodki, o niebieskim kolorze kwiatów, nasiona są koloru biało- kremowego. Odmiana z rynku niemieckiego uprawiana w Polsce od 2015 r. Z ponadprzeciętnymi wynikami Charakteryzuje się mocna budową części nadziemnej z licznymi rozgałęzieniami i rozbudowanym systemem korzeniowym. Nadaje się do uprawy na słabszych stanowiskach glebowych i co bardzo ważne polecana jest także do uprawy na glebach gliniastych. Dzięki rozbudowanemu systemowi pędów bocznych wykazuje on teoretycznie dużą odporność na ewentualny deficyt wodny. W oparciu o badania z rynku niemieckiego odznacza się plonem wysokim do bardzo wysokiego. Fakt iż nadaje się i jest zalecana do upraw ekologicznych, świadczy o tym, że posiada wysoki profil zdrowotnościowy. Bardzo ważny jest czas zbioru, gdyż wysoki plon nasion na jednej roślinie niestety niesie za sobą także ryzyko osypywania się.

Siew:

Gleba musi być wystarczająco sucha. Optymalny termin siewu to 15.03 – 10.04 ze względu na niską odporność na przymrozki wiosenne zaleca się wysiew od połowy marca. Ziemia musi być dobrze uprawiana, żeby zagwarantować wysiew na głębokości 2 – 3 cm. Zbyt głęboki wysiew może wpłynąć na nierówne wschody oraz znacznie zmniejszyć plon. W zależności od stanowiska na jakim będziemy uprawiać łubin Mirabor zalecana obsada to od 80 do 120 roślin na m2.

Płodozmian:

Należy zachować odstęp co najmniej 4- letni w produkcji na tym samym polu gatunków strączkowych. W przypadku pierwszej uprawy należy zaszczepić nasiona preparatem Nitragina. Łubin Mirabor to doskonały przedplon pod uprawy zbożowe. Nawożenie: Łubin jest rośliną uprawianą w sposób ekstensywny. Zwykle plantatorzy nie stosują nawożenia. Chcąc jednak uzyskać dobre plony proponujemy nawożenie magnezem, należy zastosować min 20 kg P50 kg K na 1 ha. Stosowanie nawożenia azotowego jest niekonieczne. Dolistnie można zasilić łubin przed wykształceniem pąków kwiatowych borem 400 g/ha i 5 kg siarczanu magnezu siedmiowodnego.

Zbiór oraz uwagi na temat wczesności:

Zbiór rozpoczyna się w momencie, kiedy tylko 90% strąków i łodyg wykazuje zabarwienie brązowe oraz wilgotności ziarna oscyluje w okolicach 15% Nie należy zbierać łubinu przy silnym nasłonecznieniu, najlepiej w godzinach wieczornych, w przeciwnym razie powstają szkody z powodu pękania strąków i osypywania się nasion. W zależności od rodzaju stanowiska jest to odmiana od średnio wczesnej do późnej. Przy zwiększonej wilgotności wypadającej na czas dojrzewania może dochodzić do wtórnego rozwoju pędów bocznych. W takim przypadku konieczne może być zastosowanie preparatów chemicznych kończących wegetacje.

Ochrona:

Stosować się do aktualnych zaleceń ochrony rekomendowanych przez PIORIN.